အဆံုးမဲ့ေပါ့ ခ်စ္သူ

ရင္ဘတ္ၾကီးထဲက သံစဥ္တစ္စ

မင္းဘ၀ လွဖို႔ဆိုညီး

ညေနတစ္ခ်ိဳ႕ကို ကဗ်ာေတြခင္းေပးမယ္

မင္းလွမ္းလာခဲ့ပါေနာ္...။

ဘ၀ ဆိုတဲ့အရာက

ပံုျပင္ေတြလို မလွနိုင္ေတာ့

မင္းယံုေအာင္ဘယ္လိုေျပာျပရမလဲ။

ေသခ်ာတာကေတာ့

မနက္ျဖန္ေတြလွဖို႔အတြက္

မင္းနဲ႔ ငါရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေတြ အရင္းျပဳ

ပံုျပင္အတုေတြ၀ါးမ်ိဳရင္း

အလင္းမဲ့ညေတြကို

တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ေတြနဲ႔ထြန္းညွိၾကမယ္ေလ။

 

ကာရန္ေတြ ငိုတဲ့ည

* ကာရန္ေတြနဲ႔ လွခဲ့တဲ့ည မဟုတ္ဘူး

   ကဗ်ာေတြငိုၿပီး တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ခုန္သံကို ႀကိဳခဲ့တာ….။

*သံစဥ္ေတြနဲ႔ လင္းခဲ့တဲ့ည မဟုတ္ဘူး

  သီခ်င္းေတြတိတ္ ရင္ခြင္တစ္ခုလုံး ၾကင္နာျခင္းအရိပ္ေတြ ျဖာခဲ့တာ…။

*လိုခ်င္တာ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္

  ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေတြ ထုတ္ၿပီး ေျပာခဲ႔တာမဟုတ္ဘူး

  အခ်စ္စြမ္းအားနဲ႔ အရာရာ ၿပီးေျမာက္ခဲ့တာ…။

*ျဖစ္ခ်င္တာ ရေစတဲ့ စြမ္းအားလဲ ပိုင္ဆုိင္မထားခဲ့ၾကပါဘူး

  ႏွလုံးသားခ်င္းထပ္တူက်

  အလိုလို ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေနခဲ႔ၾကတာ…။ 

*အျပာေရာင္ညထဲ

  ႏွလုံးသားေထာင့္တစ္ေနရာက ယိုဖိတ္လာတဲ့ ဒီကဗ်ာ

  ေသခ်ာတာေတာ့ ကာရံမပါခဲ့ဘူး ေမာင္…။ 

ရွင္သန္ျခင္း

ပုဝါမကူဘဲ  ထိုးခဲ့တာပါ

ေရရူဖို႔လည္း ေမ႔ထားတာပါ

ဒါေပမယ့္

ရလာဒ္က လွမလာဘူး…။

တိုေတာင္းပါတယ္ လို႔ေျပာေနတဲ့ သက္တမ္း

တစ္ကယ္တမ္းနင္းျဖတ္ရေတာ့လည္း အေတာ္အသင့္ေတာ့ၾကာတယ္ေနာ္..။

ေမးခြန္းတစ္ခု ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္

ရွင္သန္ျခင္းဆိုတာ….

အသိအမွတ္ျပဳခံရျခင္း …

ထိုက္သင္႔တဲ့ေငြအသျပာ ရယူႏိုင္ျခင္း…

ေနရာတစ္ခု လက္ဝယ္ကိုင္ထားျခင္း

ေတာက္ပတဲ့အျပံဳးလွလွ တစ္ခု ဖန္တီးႏိုင္ျခင္းလား

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့

ငါ ပိုၿပီး ျပံဳးျပတတ္လာတယ္….။

ရွင္သန္ျခင္း ဆိုတာ….

မွားလားမွန္လား ရွာေဖြျခင္း

စစ္လား တုလား ေဝဖန္ျခင္း

ဆိုးလား ေကာင္းလား ေလာင္းေၾကးထပ္ျခင္း

အက်ိဳး နဲ႔ အပစ္ တက္စ္လုပ္ျခင္း

အပူ အေအး ေမးခြန္းထုတ္ျခင္း

မဲလား ျဖဴလား ခြဲၾကည့္ျခင္း

ယုံၾကည္မႈ ပမာဏ တိုင္းတာျခင္း

အလင္း အေမွာင္ ျခယ္ၾကည့္ျခင္းလား

ဒီေမးခြန္းေတြၾကား ငါအေျဖမထုတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး..။

ရွင္သန္ျခင္းဆိုတာ  …..

လြယ္ကူျခင္းမဲ့

အဆုံးမရွိ

ရွာေဖြေနရျခင္းလား….  

ကိုယ္အတြက္ အေျဖခက္ေနတဲ့ ဒီေမးခြန္း

ေခါင္းထဲေရာက္ေရာက္လာေနတယ္ကြယ္……။

ခ်စ္ျမတ္သက္လည္

အခ်စ္ၾကိဳးစစ္ တြယ္ငွင္ရစ္ခ်ည္

ထုဆစ္ပံုသြင္း ခ်စ္ျခင္းရုပ္သြင္

သံေယာဇဥ္ပန္း  ႏြယ္ပင္တန္းတည္း ။

ၾကင္နာျမစ္ငယ္  ယွက္ျဖာသြယ္စီး

ညလည္ညည္းခ်င္း ခ်ယ္မွဳန္းသံစဥ္

ေမတၱာယွဥ္ေတး ျငိမ့္ျငိမ့္တည္း ။

ဂရုနာမိုး တိတ္တခိုးဆင္

ျမတ္ႏိုး၀ိဥာဥ္ တိုးေ၀ွ႔ၾကင္သည္

ရင္ခြင္တစ္စံုလိွဳက္ခုန္ေစ ။

ႏြယ္တစ္ပင္ပြင့္ သံစဥ္လြင့္ခ်ိန္

ေမတၱာအိမ္သစ္ တိုးႏွစ္ရစ္ခ်ည္

အလီလီဆင့္  ပန္းေရာင္ျဖစ္တည္

ရြယ္ရည္သက္ဆံုး တိုင္သို႔ေစ ။

မိုးေျပးနဲ႔ ယွဥ္

သၾကၤန္ရနံ႔ ပ်ံ ႔ပ်ံ႕ထံုသင္း

ခ်ည္းနင္း၀င္ေရာက္ တံခါးေခါက္သူ ။

ၾကဴ ပံုဆန္းဆင့္ လန္းစြင့္စြင့္ယွဥ္

ပင္ျမင့္ေခါင္းဖ်ား ၀င့္ၾကြားသူ ။

စက္သြားနရီ ရာသီကူးလူး

ႏွစ္ဦးသက္၀င္ ပံုရိပ္ဆင္သူ ။

နဂိုယဥ္ပို ေရႊဆင္းစိုစို

ရြက္စိမ္းခို၀ွက္ အရွက္သည္းသူ ။

ႏွဳတ္ဆက္ရြက္အို ရြက္နုပ်ိ ဳ ၾကား

ဥၾသခ်ိ ဳ ၾကိဳတဲ့ သူ  ။

တူပို႔သံခ်ိ ဳ မူပိုယိမ္းက

ယိမ္းသူမထက္ လွလြန္းသူ ။

သူ႔ဂုဏ္မႊန္းတင္ ပန္းေတာ္၀င္ခ်င္း

ယဥ္ထက္ယဥ္ဆင့္ သတင္းၾကီးသူ ။

ခ်စ္ျခင္း ျမစ္တစ္စင္း ျဖတ္ဆင္းတဲ့ ည

စိတ္ဝိဥာည္တစ္ခုလုံး ပုံအပ္

ႏွစ္လုံးသားခ်င္း ထပ္တူက်

ညေပါင္းမ်ားစြာထဲက တစ္ည

ဘဝမွာ အဦးဆုံးသက္ဝင္လႈပ္ရွား

ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္ညီ ႏိုးထခဲ့ေပါ့……..။

·         အိပ္စက္ျခင္း မရွိပါပဲ

အိပ္မက္တစ္ခု အတူမက္ရင္း

တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဘဝပုံရိပ္

တိတ္တိတ္ေလး ထုဆစ္ခဲ့ခ်ိန္

တိမ္ဆိုင္ေတြေတာင္ လိုက္ပါလို ့”က” ေနခဲ ့မယ္ထင္တယ္

အဲဒီည

အိပ္မက္ေတြထက္ လွတဲ ့ညေပါ့…။

မင္း နဲ႔ ငါ

မင္းရဲ့ ႏွလုံးသားရပ္ဝန္းတစ္ဝိုက္မွာ

ငါ့ရဲ့ "ေမတၱာမိုးေရခ်ိန္"

ရြာရန္ ရာႏႈန္းျပည့္ ဆိုတာ

ဘယ္မွာ မွ ေၾကာ္ျငာျပဖို ့မလိုအပ္ဘူးေနာ္...။

မင္းရဲ့ ရင္လႊာထက္က ပုံရိပ္

ငါ့ႏွစ္လုံးသားအိမ္မွာ အသက္ဝင္

ညင္သာလြန္းတဲ့ ဆြဲအား

စကၠန္ ့ေလး ျခားလိုက္ရင္ပဲ

ငါ့ ႏွလုံးသားေလး ဖ်ားတတ္တယ္....။

ငါက မင္းရဲ့ အရိပ္

တစ္ခါတစ္ခါ မင္းၾကိတ္ငိုရင္ေတာင္

ငါ့ႏွလုံးေသြးေတြ အလိတ္လိတ္က်

ထိတ္ထိတ္ျပာျပာနဲ ့

ငါေလ အရူးမီးဝိုင္းျဖစ္တတ္္တာလည္း

ဘယ္သူမွ မျမင္လိုက္ေတာင္

မင္း သိေနပါတယ္....။

ေရေျမေတြ ျခားထားလဲ

မင္း နဲ ့ငါ့ ႏွစ္လုံးသား

ေမြးဖြားတဲ ့ည တစ္ညတည္း

အသက္ဝင္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္္တည္း

တို ့ႏွစ္ေယာက္က

"ႏွစ္လုံးသားခ်င္းဆက္" အမႊာေတြ ေနာ္။

ခ်စ္သူ႔ မွာတမ္း

ဘဝရဲ့ လက္တြဲေဖာ္ေတြေနာ္

ေပ်ာ္စရာၾကံဳလဲ မခြဲေၾကး

ငိုစရာဆိုလဲ မ်ွေဝေၾကး

ေျပာျပေနရတယ္ ခဏတိုင္းပဲ

ခ်စ္သူက ေမ့တတ္လို ့ပါ။

ဘဝရဲ့ ရင္ခုန္ဘတ္ေတြေလ

ေဝခ်ိန္လဲ အတူတူ ေဝေၾကးွ

ေၾကြခ်ိန္လဲ အတူတူ ေၾကြေၾကး

ဒါလည္း ခ်စ္သူ ေပးထားတဲ့ ကတိစကားပါ။

ေသတပန္သက္တဆုံးထိ မေတာင္းဆုိပါဘူး

“ခဏ” ဆိုတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းေလးပဲ

ေပးထားဖူးတဲ့ ကတိစကား

ျပန္ျပန္ ၾကားေပးပါလား။

ခါးတတ္တဲ့ ဘဝရဲ့ ျမစ္ၾကီးထဲ

အရိုးသားဆုံး ရင္ခုန္သံေတြနဲ ့

အေႏြးေထြးဆုံးခ်စ္သူ ့လက္တစ္စုံ ဆို ကိုယ့္ဘဝ ကုံလုံေနပါၿပီ။

ည

ပဥၥလက္ အတတ္ပညာနဲ ့ဖမ္းစား

ႏွလုံးသားယႏၲယား

ရုတ္တရတ္ ရပ္သြားခဲ့တာလား. . .

အရွိန္ပိုျမင့္လြန္းလို ့

အျမင္မွာ "ရပ္" ေနတယ္လို ့ျမင္မိသြားတာလား

ေသခ်ာတာေတာ့

ႏွလုံးသားေလး ဖ်ားတဲ့ ည ေပါ့. . .။

လူသားအားလုံး

လက္ခံက်င့္သုံးေနတဲ့ ေတးတစ္ပုဒ္

ဘယ္မွာ ထူးဆန္းပါ့မလဲ

"ခ်စ္တယ္" ဆိုတဲ့ သံစဥ္

ရင္ခုန္သံ အျမင္ေတြနဲ ့သီဖြဲ ့တဲ့ေတး

အေဝးဆုံးလြင့္ပ်ံ

ပဲ့တင္လို ့ညံခဲ့

ႏွလုံးသားကိုယ္စီလည္း ယိမ္းက တဲ ့ညေပါ့. . .။

ရင္ခုန္ဘတ္ခ်င္းမို ့

အိပ္မက္တစ္ခု အတူမက္

ဘဝျမစ္တစ္ေလ်ွာက္

စုန္ေရၾကံဳခ်ိန္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္

ဆန္ေရ ေတြ ့သည္ဆိုဆို

တို ့ႏွစ္ေယာက္လက္ေတြျမဲေစ

ႏွစ္လုံးသားခ်င္း အထပ္ထပ္ ၾကား

ကတိေတြ ထားတဲ့ ည ေပါ့. . .။

ေမာင့္ ဆုေတာင္း

ၾကည္သာရႊင္ျမဴး

ေကာင္းကင္ဦးလည္း

ျဖန္႔ၾကဲႏွင္းမွံဳ

ျမဴဇာျခံဳ လွ်က္

သူေထြးဖက္ သည္

ျပာရည္ေငြလိွဳင္း အထိုထို ။

မယ့္ရင္ခြင္တြင္း

လူးလြန္႔ရင္း မွ

ေတးခ်င္း ခ်ိဳျမ

အို... ေအး...စ သီ

ေရၾကည္ခ်မ္းမွ် မယွဥ္သာ ။

ရင္မွာသိပ္သည္း

စံုကဲမိုးယွက္

ေစတီျမတ္တြင္

အာရံုထင္ကာ

ပန္ရာအမွဳ ႔

အဆု ဆုကို

ကၽြန္ေတာင္းဆိုသည္

ေဘးမည္သမွ် မခေစ  ။

( ေမာင္ )