ကမၻာတစ္ျခမ္းထက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ျမတ္ႏိုးသူ



သၾကၤန္ရနံ႔ ပ်ံ ႔ပ်ံ႕ထံုသင္း
ခ်ည္းနင္း၀င္ေရာက္ တံခါးေခါက္သူ ။

ၾကဴ ပံုဆန္းဆင့္ လန္းစြင့္စြင့္ယွဥ္
ပင္ျမင့္ေခါင္းဖ်ား ၀င့္ၾကြားသူ ။

စက္သြားနရီ ရာသီကူးလူး
ႏွစ္ဦးသက္၀င္ ပံုရိပ္ဆင္သူ ။

နဂိုယဥ္ပို ေရႊဆင္းစိုစို
ရြက္စိမ္းခို၀ွက္ အရွက္သည္းသူ ။

ႏွဳတ္ဆက္ရြက္အို ရြက္နုပ်ိ ဳ ၾကား
ဥၾသခ်ိ ဳ ၾကိဳတဲ့ သူ  ။

တူပို႔သံခ်ိ ဳ မူပိုယိမ္းက
ယိမ္းသူမထက္ လွလြန္းသူ ။

သူ႔ဂုဏ္မႊန္းတင္ ပန္းေတာ္၀င္ခ်င္း
ယဥ္ထက္ယဥ္ဆင့္ သတင္းၾကီးသူ ။




စိတ္ဝိဥာည္တစ္ခုလုံး ပုံအပ္
ႏွစ္လုံးသားခ်င္း ထပ္တူက်
ညေပါင္းမ်ားစြာထဲက တစ္ည
ဘဝမွာ အဦးဆုံးသက္ဝင္လႈပ္ရွား
ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္ညီ ႏိုးထခဲ့ေပါ့……..။

·         အိပ္စက္ျခင္း မရွိပါပဲ
အိပ္မက္တစ္ခု အတူမက္ရင္း
တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဘဝပုံရိပ္
တိတ္တိတ္ေလး ထုဆစ္ခဲ့ခ်ိန္
တိမ္ဆိုင္ေတြေတာင္ လိုက္ပါလို ့”က” ေနခဲ ့မယ္ထင္တယ္
အဲဒီည
အိပ္မက္ေတြထက္ လွတဲ ့ညေပါ့…။



မင္းရဲ့ ႏွလုံးသားရပ္ဝန္းတစ္ဝိုက္မွာ
ငါ့ရဲ့ "ေမတၱာမိုးေရခ်ိန္"
ရြာရန္ ရာႏႈန္းျပည့္ ဆိုတာ
ဘယ္မွာ မွ ေၾကာ္ျငာျပဖို ့မလိုအပ္ဘူးေနာ္...။
မင္းရဲ့ ရင္လႊာထက္က ပုံရိပ္
ငါ့ႏွစ္လုံးသားအိမ္မွာ အသက္ဝင္
ညင္သာလြန္းတဲ့ ဆြဲအား
စကၠန္ ့ေလး ျခားလိုက္ရင္ပဲ
ငါ့ ႏွလုံးသားေလး ဖ်ားတတ္တယ္....။
ငါက မင္းရဲ့ အရိပ္
တစ္ခါတစ္ခါ မင္းၾကိတ္ငိုရင္ေတာင္
ငါ့ႏွလုံးေသြးေတြ အလိတ္လိတ္က်
ထိတ္ထိတ္ျပာျပာနဲ ့
ငါေလ အရူးမီးဝိုင္းျဖစ္တတ္္တာလည္း
ဘယ္သူမွ မျမင္လိုက္ေတာင္
မင္း သိေနပါတယ္....။
ေရေျမေတြ ျခားထားလဲ
မင္း နဲ ့ငါ့ ႏွစ္လုံးသား
ေမြးဖြားတဲ ့ည တစ္ညတည္း
အသက္ဝင္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္္တည္း
တို ့ႏွစ္ေယာက္က
"ႏွစ္လုံးသားခ်င္းဆက္" အမႊာေတြ ေနာ္။



ဘဝရဲ့ လက္တြဲေဖာ္ေတြေနာ္
ေပ်ာ္စရာၾကံဳလဲ မခြဲေၾကး
ငိုစရာဆိုလဲ မ်ွေဝေၾကး
ေျပာျပေနရတယ္ ခဏတိုင္းပဲ
ခ်စ္သူက ေမ့တတ္လို ့ပါ။

ဘဝရဲ့ ရင္ခုန္ဘတ္ေတြေလ
ေဝခ်ိန္လဲ အတူတူ ေဝေၾကးွ
ေၾကြခ်ိန္လဲ အတူတူ ေၾကြေၾကး
ဒါလည္း ခ်စ္သူ ေပးထားတဲ့ ကတိစကားပါ။

ေသတပန္သက္တဆုံးထိ မေတာင္းဆုိပါဘူး
“ခဏ” ဆိုတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းေလးပဲ
ေပးထားဖူးတဲ့ ကတိစကား
ျပန္ျပန္ ၾကားေပးပါလား။

ခါးတတ္တဲ့ ဘဝရဲ့ ျမစ္ၾကီးထဲ
အရိုးသားဆုံး ရင္ခုန္သံေတြနဲ ့
အေႏြးေထြးဆုံးခ်စ္သူ ့လက္တစ္စုံ ဆို ကိုယ့္ဘဝ ကုံလုံေနပါၿပီ။

ည





ပဥၥလက္ အတတ္ပညာနဲ ့ဖမ္းစား
ႏွလုံးသားယႏၲယား
ရုတ္တရတ္ ရပ္သြားခဲ့တာလား. . .
အရွိန္ပိုျမင့္လြန္းလို ့
အျမင္မွာ "ရပ္" ေနတယ္လို ့ျမင္မိသြားတာလား
ေသခ်ာတာေတာ့
ႏွလုံးသားေလး ဖ်ားတဲ့ ည ေပါ့. . .။
လူသားအားလုံး
လက္ခံက်င့္သုံးေနတဲ့ ေတးတစ္ပုဒ္
ဘယ္မွာ ထူးဆန္းပါ့မလဲ
"ခ်စ္တယ္" ဆိုတဲ့ သံစဥ္
ရင္ခုန္သံ အျမင္ေတြနဲ ့သီဖြဲ ့တဲ့ေတး
အေဝးဆုံးလြင့္ပ်ံ
ပဲ့တင္လို ့ညံခဲ့
ႏွလုံးသားကိုယ္စီလည္း ယိမ္းက တဲ ့ညေပါ့. . .။
ရင္ခုန္ဘတ္ခ်င္းမို ့
အိပ္မက္တစ္ခု အတူမက္
ဘဝျမစ္တစ္ေလ်ွာက္
စုန္ေရၾကံဳခ်ိန္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ဆန္ေရ ေတြ ့သည္ဆိုဆို
တို ့ႏွစ္ေယာက္လက္ေတြျမဲေစ
ႏွစ္လုံးသားခ်င္း အထပ္ထပ္ ၾကား
ကတိေတြ ထားတဲ့ ည ေပါ့. . .။



ၾကည္သာရႊင္ျမဴး
ေကာင္းကင္ဦးလည္း
ျဖန္႔ၾကဲႏွင္းမွံဳ
ျမဴဇာျခံဳ လွ်က္
သူေထြးဖက္ သည္
ျပာရည္ေငြလိွဳင္း အထိုထို ။

မယ့္ရင္ခြင္တြင္း
လူးလြန္႔ရင္း မွ
ေတးခ်င္း ခ်ိဳျမ
အို... ေအး...စ သီ
ေရၾကည္ခ်မ္းမွ် မယွဥ္သာ ။

ရင္မွာသိပ္သည္း
စံုကဲမိုးယွက္
ေစတီျမတ္တြင္
အာရံုထင္ကာ
ပန္ရာအမွဳ ႔
အဆု ဆုကို
ကၽြန္ေတာင္းဆိုသည္
ေဘးမည္သမွ် မခေစ  ။



( ေမာင္ )





















* တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ခုန္သံ
  နံရံေတြရဲ့ နားေတြၾကားတယ္
  မင္း နဲ ့ငါ ၾကား
  ျမဴမႈန္ ပါးပါးေလး ေတာင္
  ျခားမထား ဘူးေနာ္။

* အာရံုဦး အလင္းတန္း
  ငါ့အတြက္ေတာ့ မင္းရဲ့အနမ္း
  မင္းအတြက္လည္း ငါ့ရဲ့အနမ္း
  ႏွလုံးသားနဲ ့ဖမ္းဆုပ္ထား
  တို ့ႏွစ္ဦးပဲ ၾကားေစတယ္ေနာ္။

* ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ကိုယ္ျပန္ေငး
  ေမးခြန္းတစ္ခ်ိဳ ့ေမးမိတယ္
  အခ်စ္ ဆိုေသာ တန္ျပန္မႈအား
  ႏွလုံးသားတိုင္းကို လႈပ္ခတ္ေစတာေပါ့။

* ရင္ဘတ္ခ်င္း ဆက္
  ႏွစ္လုံးသားခ်င္း ထပ္ထားသူေတြ
  သံသယာ ဒီခရီးကို
  ဘဝလက္ခ်င္း ခိုင္ခိုင္တြဲ
  ရဲရဲေလ်ွာက္ၾကမယ္ ေနာ္။




ၾကယ္စင္ေတြလင္းလတ္
စည္းခ်က္ညီကခဲ့တယ္
မင္းနဲ႕ ငါ့အတြက္ရင္ခုန္သံ
လိွဳင္းေတြထံ လုိ႔............။

တူညီတဲ့ တန္ျပန္မွဳ႕ေတြေအာက္
မာနေတြ ဒူးေထာက္က်
ယုယမွဳ႕ေတြ ထမ္းပိုးလို႔
ျမတ္ႏိုးျခင္း လိပ္ျပာ
တို႔ ႏွစ္ေယာက္ထံကို
အေရာက္ျပန္၀ဲလာခဲ့တယ္ေနာ္ ။

ပံုမွန္နဲ႕ ကြဲထြက္
ပြင့္အံက်လာတဲ့ ရင္ခုန္သံ
သံစဥ္ျမစ္တစ္ေလွ်ာက္ စီးဆင္း
ရွိဳက္သံကင္းမဲ့ ဇံုမွာ
ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကို အတူတူဆို
အၾကင္နာေတြ ပိုခဲ့ၾကတယ္ေနာ္ ။
                                               


  သံေယာစဥ္ရပ္ ၀န္း
ေမတၱာေတြနဲ႕ မႊန္းထားတယ္
အဆံုးလြန္ေပးဆပ္မွဳ႕ေတြနဲ႕ေပါ့ ။

လြတ္လပ္စြာ ငိုေၾကြးခြင့္
ပြင့္လင္းတဲ့ေျပာဆိုမွဳ႕
ယုယမွဳ႕ေတြလည္းပါတယ္
ႏူးညံ့စြာ တစ္ခါတစ္ခါေအာ္
အဲဒီအခ်ိန္ေတြ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္...။

ဟန္ေဆာင္ဖို႔မလိုဘူး
အျပံဳးေတြ မခ်ိဳလည္း ျဖစ္တယ္
မင္းငိုခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ငို
လိုအပ္လာျပီဆိုရင္
စြမ္းသေလာက္ေပါ့
မင္းအနားမွာ ရွိတတ္တယ္...။ 



 ငါ့ရင္ဘတ္ႀကီးထဲ စီးဆင္း
 ေႏြတလင္း ပဲ ျဖစ္ေနပါေစ
 ခ်စ္မိုးပြင့္ေတြ ေၾကြက်
 ျဖဴလြလြ ႏွင္းစက္ တစ္ခ်ိဳ ့ေတာင္
 ျပိဳဆင္းလာတတ္တယ္...။

  မိုင္တိုင္ေတြ ျခားထားေပမယ့္
  လိပ္ျပာခ်င္းဆက္ထား
  အခ်ိန္ရထားႀကီး ခုတ္ေမာင္း
  အလြမ္းဘူးတာအိုမွာ ခဏ ရပ္နား
  အလ်ားနဲ ့အနံ မသိေပမယ့္
  အသြားရယ္ အျပန္ညီခဲ့ၾကတယ္...။

 လူေတြ ေျပာေနၾကတဲ့ "အခ်စ္"
  ကိုယ္တိုင္ထုဆစ္မိေနခ်ိန္္
   စြဲလန္းစိတ္ရဲ့အရွိန္
  အိပ္မက္အိမ္ထိ မင္းတိုးဝင္
  အသိမေပး တံခါးမေခါက္ပဲ
 ေရာက္ေရာက္လာတတ္တာလဲ ခဏခဏ ပါပဲ...။

Popular Posts 2

Popular Posts 3