ႏွစ္ေယာက္အတူ

တို႔ႏွစ္ေယာက္ေလွ်ာက္မယ့္လမ္း

ခမ္းနားတဲ့အေဆာင္ေယာင္ေတြပါခ်င္မွ ပါလိမ္မယ္ေနာ္..........

အဆံုးသတ္ကိုၾကိဳဖတ္လို႔ရတဲ့

ျပဌာန္းခ်က္တစ္အုပ္မဟုတ္တဲ့

တို႔ေတြေရးတဲ့စာမ်က္ႏွာတစ္ခ်ိဳ႕မွာ

ရယ္သံေတြပါမယ္......

တစ္ခ်ိဳ႕စာမ်က္ႏွာေတြက

ခန္းလုလုမ်က္ရည္စေတြနဲ႔ ။

အၾကင္နာလက္တစ္စံုနဲ႔ ကမ္းလွည့္ပါ

ဘ၀ သစ္တစ္ခုကို မင္းနဲ႔ ငါရဲ႕ 

နားလည္မွဳ႕ေတြကိုျဖန္႔ခင္း

စာနာျခင္းပု၀ါကူ

ေမတၱာထူထူမိုးအုပ္

ဟိုး ခပ္လွမ္းလွမ္း 

သံသရာကမ္းစပ္ထိ

မနားတမ္းေလွ်ာက္မယ္

ေခ်ာက္နက္နက္ တစ္ခ်ိဳ႕က တစ္မ်ိဳး

ဆူးၾကမ္းၾကမ္းတစ္ေကြ႕က တစ္ဖံု

ၾကံဳဆံုလာႏိုင္တဲ့ေလာကၾကီးရဲ႕

ျပကြက္ဆန္းဆန္းေတြကို

ရင္ဘက္ခ်င္းဆက္ျပီးၾကိဳမယ္ေလ ။

မင္းနဲ႔အတူ

* ကမ႓ာႀကီး တစ္ခုလုံး ကို လွပေအာင္ မစြမ္းႏိုင္ေပမယ့္
မီးအိမ္ေလးတစ္လုံးလို မင္း ခ်နင္းမယ့္ ေျခလွမ္းတိုင္းတြက္ အလင္းစက္တို ့ျဖိဳေပးခ်င္တယ္. . .။
* မနက္ခင္းတိုင္း မင္းအနမ္းေႏြးေႏြး ေတြနဲ ့ ႏိုးထ
ပစၥဳပၸန္ ေန ့ရက္ေတြကို မင္းနဲ ့အတူ ႀကိဳရင္း နာရီေတြ အသက္သြင္းမယ္. . .။
* ေလေျပခ်ိဳခ်ိဳ ေတြ ေဆာ့တဲ့ ညေနတစ္ခ်ိဳ ့မွာ
တစ္ေယာက္လက္တစ္ေယာက္ဆုပ္ကိုင္

ၿပီး ခရီးတိုတို ေလးအတြက္ အားယူမယ္ေလ. . .။
* နကၡက္ေတြ ညိႈ ၾကယ္ေတြ ေရတြက္ရင္း စိတ္ကူးေတြ ပုံေဖာ္
အိပ္မက္တစ္ခု မင္းနဲ ့ထပ္တူ မက္ခ်င္တယ္. . .။
* ကဗ်ာေတြ ျဖန္ ့ခင္း တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ၾကင္နာျခင္း အရိပ္
တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ ကာရံ ေတြနဲ ့စီးေမ်ာၾကရင္းေပါ့. . .။
* တိမ္ေတြ ငို ၿပိဳဆင္းလုခ်ိန္ေလး သံစဥ္ေတြနဲ ့
တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့အနာဂတ္ တိတ္တိတ္ေလး ေျပးဖက္မယ္ေနာ္. . .။
* အျဖဴအမဲ လြန္ဆြဲေနတတ္တဲ့ သဘာဝတစ္ခု
လူေတြ ေျပာတဲ ့တိုက္ပြဲ
တို ့ရဲ ့ၾကင္နာျခင္းလက္တစ္စုံနဲ ့တိုက္မယ္ေလ. . .။
* ဒဏ္ရာ ခါးခါး တစ္ခ်ိဳ ့
အေငြ ့ပ်ံေပ်ာက္ရွသြားဖို ့ခတ္တဲ ့အတိတ္
ရင္ခြင္ထဲ ေထြးသိပ္ေပးရင္း
နားလည္မႈေတြ နဲ ့ေဖးကူသြားၾကမယ္ေနာ္. . .။

အဆံုးမဲ့ေပါ့ ခ်စ္သူ

ရင္ဘတ္ၾကီးထဲက သံစဥ္တစ္စ

မင္းဘ၀ လွဖို႔ဆိုညီး

ညေနတစ္ခ်ိဳ႕ကို ကဗ်ာေတြခင္းေပးမယ္

မင္းလွမ္းလာခဲ့ပါေနာ္...။

ဘ၀ ဆိုတဲ့အရာက

ပံုျပင္ေတြလို မလွနိုင္ေတာ့

မင္းယံုေအာင္ဘယ္လိုေျပာျပရမလဲ။

ေသခ်ာတာကေတာ့

မနက္ျဖန္ေတြလွဖို႔အတြက္

မင္းနဲ႔ ငါရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေတြ အရင္းျပဳ

ပံုျပင္အတုေတြ၀ါးမ်ိဳရင္း

အလင္းမဲ့ညေတြကို

တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ေတြနဲ႔ထြန္းညွိၾကမယ္ေလ။

 

ကာရန္ေတြ ငိုတဲ့ည

* ကာရန္ေတြနဲ႔ လွခဲ့တဲ့ည မဟုတ္ဘူး

   ကဗ်ာေတြငိုၿပီး တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ခုန္သံကို ႀကိဳခဲ့တာ….။

*သံစဥ္ေတြနဲ႔ လင္းခဲ့တဲ့ည မဟုတ္ဘူး

  သီခ်င္းေတြတိတ္ ရင္ခြင္တစ္ခုလုံး ၾကင္နာျခင္းအရိပ္ေတြ ျဖာခဲ့တာ…။

*လိုခ်င္တာ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္

  ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေတြ ထုတ္ၿပီး ေျပာခဲ႔တာမဟုတ္ဘူး

  အခ်စ္စြမ္းအားနဲ႔ အရာရာ ၿပီးေျမာက္ခဲ့တာ…။

*ျဖစ္ခ်င္တာ ရေစတဲ့ စြမ္းအားလဲ ပိုင္ဆုိင္မထားခဲ့ၾကပါဘူး

  ႏွလုံးသားခ်င္းထပ္တူက်

  အလိုလို ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေနခဲ႔ၾကတာ…။ 

*အျပာေရာင္ညထဲ

  ႏွလုံးသားေထာင့္တစ္ေနရာက ယိုဖိတ္လာတဲ့ ဒီကဗ်ာ

  ေသခ်ာတာေတာ့ ကာရံမပါခဲ့ဘူး ေမာင္…။ 

ရွင္သန္ျခင္း

ပုဝါမကူဘဲ  ထိုးခဲ့တာပါ

ေရရူဖို႔လည္း ေမ႔ထားတာပါ

ဒါေပမယ့္

ရလာဒ္က လွမလာဘူး…။

တိုေတာင္းပါတယ္ လို႔ေျပာေနတဲ့ သက္တမ္း

တစ္ကယ္တမ္းနင္းျဖတ္ရေတာ့လည္း အေတာ္အသင့္ေတာ့ၾကာတယ္ေနာ္..။

ေမးခြန္းတစ္ခု ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္

ရွင္သန္ျခင္းဆိုတာ….

အသိအမွတ္ျပဳခံရျခင္း …

ထိုက္သင္႔တဲ့ေငြအသျပာ ရယူႏိုင္ျခင္း…

ေနရာတစ္ခု လက္ဝယ္ကိုင္ထားျခင္း

ေတာက္ပတဲ့အျပံဳးလွလွ တစ္ခု ဖန္တီးႏိုင္ျခင္းလား

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့

ငါ ပိုၿပီး ျပံဳးျပတတ္လာတယ္….။

ရွင္သန္ျခင္း ဆိုတာ….

မွားလားမွန္လား ရွာေဖြျခင္း

စစ္လား တုလား ေဝဖန္ျခင္း

ဆိုးလား ေကာင္းလား ေလာင္းေၾကးထပ္ျခင္း

အက်ိဳး နဲ႔ အပစ္ တက္စ္လုပ္ျခင္း

အပူ အေအး ေမးခြန္းထုတ္ျခင္း

မဲလား ျဖဴလား ခြဲၾကည့္ျခင္း

ယုံၾကည္မႈ ပမာဏ တိုင္းတာျခင္း

အလင္း အေမွာင္ ျခယ္ၾကည့္ျခင္းလား

ဒီေမးခြန္းေတြၾကား ငါအေျဖမထုတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး..။

ရွင္သန္ျခင္းဆိုတာ  …..

လြယ္ကူျခင္းမဲ့

အဆုံးမရွိ

ရွာေဖြေနရျခင္းလား….  

ကိုယ္အတြက္ အေျဖခက္ေနတဲ့ ဒီေမးခြန္း

ေခါင္းထဲေရာက္ေရာက္လာေနတယ္ကြယ္……။

ခ်စ္ျမတ္သက္လည္

အခ်စ္ၾကိဳးစစ္ တြယ္ငွင္ရစ္ခ်ည္

ထုဆစ္ပံုသြင္း ခ်စ္ျခင္းရုပ္သြင္

သံေယာဇဥ္ပန္း  ႏြယ္ပင္တန္းတည္း ။

ၾကင္နာျမစ္ငယ္  ယွက္ျဖာသြယ္စီး

ညလည္ညည္းခ်င္း ခ်ယ္မွဳန္းသံစဥ္

ေမတၱာယွဥ္ေတး ျငိမ့္ျငိမ့္တည္း ။

ဂရုနာမိုး တိတ္တခိုးဆင္

ျမတ္ႏိုး၀ိဥာဥ္ တိုးေ၀ွ႔ၾကင္သည္

ရင္ခြင္တစ္စံုလိွဳက္ခုန္ေစ ။

ႏြယ္တစ္ပင္ပြင့္ သံစဥ္လြင့္ခ်ိန္

ေမတၱာအိမ္သစ္ တိုးႏွစ္ရစ္ခ်ည္

အလီလီဆင့္  ပန္းေရာင္ျဖစ္တည္

ရြယ္ရည္သက္ဆံုး တိုင္သို႔ေစ ။

မိုးေျပးနဲ႔ ယွဥ္

သၾကၤန္ရနံ႔ ပ်ံ ႔ပ်ံ႕ထံုသင္း

ခ်ည္းနင္း၀င္ေရာက္ တံခါးေခါက္သူ ။

ၾကဴ ပံုဆန္းဆင့္ လန္းစြင့္စြင့္ယွဥ္

ပင္ျမင့္ေခါင္းဖ်ား ၀င့္ၾကြားသူ ။

စက္သြားနရီ ရာသီကူးလူး

ႏွစ္ဦးသက္၀င္ ပံုရိပ္ဆင္သူ ။

နဂိုယဥ္ပို ေရႊဆင္းစိုစို

ရြက္စိမ္းခို၀ွက္ အရွက္သည္းသူ ။

ႏွဳတ္ဆက္ရြက္အို ရြက္နုပ်ိ ဳ ၾကား

ဥၾသခ်ိ ဳ ၾကိဳတဲ့ သူ  ။

တူပို႔သံခ်ိ ဳ မူပိုယိမ္းက

ယိမ္းသူမထက္ လွလြန္းသူ ။

သူ႔ဂုဏ္မႊန္းတင္ ပန္းေတာ္၀င္ခ်င္း

ယဥ္ထက္ယဥ္ဆင့္ သတင္းၾကီးသူ ။

ခ်စ္ျခင္း ျမစ္တစ္စင္း ျဖတ္ဆင္းတဲ့ ည

စိတ္ဝိဥာည္တစ္ခုလုံး ပုံအပ္

ႏွစ္လုံးသားခ်င္း ထပ္တူက်

ညေပါင္းမ်ားစြာထဲက တစ္ည

ဘဝမွာ အဦးဆုံးသက္ဝင္လႈပ္ရွား

ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္ညီ ႏိုးထခဲ့ေပါ့……..။

·         အိပ္စက္ျခင္း မရွိပါပဲ

အိပ္မက္တစ္ခု အတူမက္ရင္း

တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဘဝပုံရိပ္

တိတ္တိတ္ေလး ထုဆစ္ခဲ့ခ်ိန္

တိမ္ဆိုင္ေတြေတာင္ လိုက္ပါလို ့”က” ေနခဲ ့မယ္ထင္တယ္

အဲဒီည

အိပ္မက္ေတြထက္ လွတဲ ့ညေပါ့…။

မင္း နဲ႔ ငါ

မင္းရဲ့ ႏွလုံးသားရပ္ဝန္းတစ္ဝိုက္မွာ

ငါ့ရဲ့ "ေမတၱာမိုးေရခ်ိန္"

ရြာရန္ ရာႏႈန္းျပည့္ ဆိုတာ

ဘယ္မွာ မွ ေၾကာ္ျငာျပဖို ့မလိုအပ္ဘူးေနာ္...။

မင္းရဲ့ ရင္လႊာထက္က ပုံရိပ္

ငါ့ႏွစ္လုံးသားအိမ္မွာ အသက္ဝင္

ညင္သာလြန္းတဲ့ ဆြဲအား

စကၠန္ ့ေလး ျခားလိုက္ရင္ပဲ

ငါ့ ႏွလုံးသားေလး ဖ်ားတတ္တယ္....။

ငါက မင္းရဲ့ အရိပ္

တစ္ခါတစ္ခါ မင္းၾကိတ္ငိုရင္ေတာင္

ငါ့ႏွလုံးေသြးေတြ အလိတ္လိတ္က်

ထိတ္ထိတ္ျပာျပာနဲ ့

ငါေလ အရူးမီးဝိုင္းျဖစ္တတ္္တာလည္း

ဘယ္သူမွ မျမင္လိုက္ေတာင္

မင္း သိေနပါတယ္....။

ေရေျမေတြ ျခားထားလဲ

မင္း နဲ ့ငါ့ ႏွစ္လုံးသား

ေမြးဖြားတဲ ့ည တစ္ညတည္း

အသက္ဝင္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္္တည္း

တို ့ႏွစ္ေယာက္က

"ႏွစ္လုံးသားခ်င္းဆက္" အမႊာေတြ ေနာ္။

ခ်စ္သူ႔ မွာတမ္း

ဘဝရဲ့ လက္တြဲေဖာ္ေတြေနာ္

ေပ်ာ္စရာၾကံဳလဲ မခြဲေၾကး

ငိုစရာဆိုလဲ မ်ွေဝေၾကး

ေျပာျပေနရတယ္ ခဏတိုင္းပဲ

ခ်စ္သူက ေမ့တတ္လို ့ပါ။

ဘဝရဲ့ ရင္ခုန္ဘတ္ေတြေလ

ေဝခ်ိန္လဲ အတူတူ ေဝေၾကးွ

ေၾကြခ်ိန္လဲ အတူတူ ေၾကြေၾကး

ဒါလည္း ခ်စ္သူ ေပးထားတဲ့ ကတိစကားပါ။

ေသတပန္သက္တဆုံးထိ မေတာင္းဆုိပါဘူး

“ခဏ” ဆိုတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းေလးပဲ

ေပးထားဖူးတဲ့ ကတိစကား

ျပန္ျပန္ ၾကားေပးပါလား။

ခါးတတ္တဲ့ ဘဝရဲ့ ျမစ္ၾကီးထဲ

အရိုးသားဆုံး ရင္ခုန္သံေတြနဲ ့

အေႏြးေထြးဆုံးခ်စ္သူ ့လက္တစ္စုံ ဆို ကိုယ့္ဘဝ ကုံလုံေနပါၿပီ။

ည

ပဥၥလက္ အတတ္ပညာနဲ ့ဖမ္းစား

ႏွလုံးသားယႏၲယား

ရုတ္တရတ္ ရပ္သြားခဲ့တာလား. . .

အရွိန္ပိုျမင့္လြန္းလို ့

အျမင္မွာ "ရပ္" ေနတယ္လို ့ျမင္မိသြားတာလား

ေသခ်ာတာေတာ့

ႏွလုံးသားေလး ဖ်ားတဲ့ ည ေပါ့. . .။

လူသားအားလုံး

လက္ခံက်င့္သုံးေနတဲ့ ေတးတစ္ပုဒ္

ဘယ္မွာ ထူးဆန္းပါ့မလဲ

"ခ်စ္တယ္" ဆိုတဲ့ သံစဥ္

ရင္ခုန္သံ အျမင္ေတြနဲ ့သီဖြဲ ့တဲ့ေတး

အေဝးဆုံးလြင့္ပ်ံ

ပဲ့တင္လို ့ညံခဲ့

ႏွလုံးသားကိုယ္စီလည္း ယိမ္းက တဲ ့ညေပါ့. . .။

ရင္ခုန္ဘတ္ခ်င္းမို ့

အိပ္မက္တစ္ခု အတူမက္

ဘဝျမစ္တစ္ေလ်ွာက္

စုန္ေရၾကံဳခ်ိန္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္

ဆန္ေရ ေတြ ့သည္ဆိုဆို

တို ့ႏွစ္ေယာက္လက္ေတြျမဲေစ

ႏွစ္လုံးသားခ်င္း အထပ္ထပ္ ၾကား

ကတိေတြ ထားတဲ့ ည ေပါ့. . .။

ေမာင့္ ဆုေတာင္း

ၾကည္သာရႊင္ျမဴး

ေကာင္းကင္ဦးလည္း

ျဖန္႔ၾကဲႏွင္းမွံဳ

ျမဴဇာျခံဳ လွ်က္

သူေထြးဖက္ သည္

ျပာရည္ေငြလိွဳင္း အထိုထို ။

မယ့္ရင္ခြင္တြင္း

လူးလြန္႔ရင္း မွ

ေတးခ်င္း ခ်ိဳျမ

အို... ေအး...စ သီ

ေရၾကည္ခ်မ္းမွ် မယွဥ္သာ ။

ရင္မွာသိပ္သည္း

စံုကဲမိုးယွက္

ေစတီျမတ္တြင္

အာရံုထင္ကာ

ပန္ရာအမွဳ ႔

အဆု ဆုကို

ကၽြန္ေတာင္းဆိုသည္

ေဘးမည္သမွ် မခေစ  ။

( ေမာင္ )

ရင္တြင္းရႊဲစို ခ်ိဳခဲ့သည္

* တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ခုန္သံ

  နံရံေတြရဲ့ နားေတြၾကားတယ္

  မင္း နဲ ့ငါ ၾကား

  ျမဴမႈန္ ပါးပါးေလး ေတာင္

  ျခားမထား ဘူးေနာ္။

* အာရံုဦး အလင္းတန္း
  ငါ့အတြက္ေတာ့ မင္းရဲ့အနမ္း
  မင္းအတြက္လည္း ငါ့ရဲ့အနမ္း
  ႏွလုံးသားနဲ ့ဖမ္းဆုပ္ထား
  တို ့ႏွစ္ဦးပဲ ၾကားေစတယ္ေနာ္။

* ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ကိုယ္ျပန္ေငး

  ေမးခြန္းတစ္ခ်ိဳ ့ေမးမိတယ္

  အခ်စ္ ဆိုေသာ တန္ျပန္မႈအား

  ႏွလုံးသားတိုင္းကို လႈပ္ခတ္ေစတာေပါ့။

* ရင္ဘတ္ခ်င္း ဆက္

  ႏွစ္လုံးသားခ်င္း ထပ္ထားသူေတြ

  သံသယာ ဒီခရီးကို

  ဘဝလက္ခ်င္း ခိုင္ခိုင္တြဲ

  ရဲရဲေလ်ွာက္ၾကမယ္ ေနာ္။

အရိုင္းညသံစဥ္

ၾကယ္စင္ေတြလင္းလတ္

စည္းခ်က္ညီကခဲ့တယ္

မင္းနဲ႕ ငါ့အတြက္ရင္ခုန္သံ

လိွဳင္းေတြထံ လုိ႔............။

တူညီတဲ့ တန္ျပန္မွဳ႕ေတြေအာက္

မာနေတြ ဒူးေထာက္က်

ယုယမွဳ႕ေတြ ထမ္းပိုးလို႔

ျမတ္ႏိုးျခင္း လိပ္ျပာ

တို႔ ႏွစ္ေယာက္ထံကို

အေရာက္ျပန္၀ဲလာခဲ့တယ္ေနာ္ ။

ပံုမွန္နဲ႕ ကြဲထြက္

ပြင့္အံက်လာတဲ့ ရင္ခုန္သံ

သံစဥ္ျမစ္တစ္ေလွ်ာက္ စီးဆင္း

ရွိဳက္သံကင္းမဲ့ ဇံုမွာ

ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကို အတူတူဆို

အၾကင္နာေတြ ပိုခဲ့ၾကတယ္ေနာ္ ။

မိသားစု

                                               

  သံေယာစဥ္ရပ္ ၀န္း

ေမတၱာေတြနဲ႕ မႊန္းထားတယ္

အဆံုးလြန္ေပးဆပ္မွဳ႕ေတြနဲ႕ေပါ့ ။

လြတ္လပ္စြာ ငိုေၾကြးခြင့္

ပြင့္လင္းတဲ့ေျပာဆိုမွဳ႕

ယုယမွဳ႕ေတြလည္းပါတယ္

ႏူးညံ့စြာ တစ္ခါတစ္ခါေအာ္

အဲဒီအခ်ိန္ေတြ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္...။

ဟန္ေဆာင္ဖို႔မလိုဘူး

အျပံဳးေတြ မခ်ိဳလည္း ျဖစ္တယ္

မင္းငိုခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ငို

လိုအပ္လာျပီဆိုရင္

စြမ္းသေလာက္ေပါ့

မင္းအနားမွာ ရွိတတ္တယ္...။ 

အဆံုးမဲ့ခ်စ္ျခင္း

 ငါ့ရင္ဘတ္ႀကီးထဲ စီးဆင္း

 ေႏြတလင္း ပဲ ျဖစ္ေနပါေစ

 ခ်စ္မိုးပြင့္ေတြ ေၾကြက်

 ျဖဴလြလြ ႏွင္းစက္ တစ္ခ်ိဳ ့ေတာင္

 ျပိဳဆင္းလာတတ္တယ္...။

  မိုင္တိုင္ေတြ ျခားထားေပမယ့္

  လိပ္ျပာခ်င္းဆက္ထား

  အခ်ိန္ရထားႀကီး ခုတ္ေမာင္း

  အလြမ္းဘူးတာအိုမွာ ခဏ ရပ္နား

  အလ်ားနဲ ့အနံ မသိေပမယ့္

  အသြားရယ္ အျပန္ညီခဲ့ၾကတယ္...။

 လူေတြ ေျပာေနၾကတဲ့ "အခ်စ္"

  ကိုယ္တိုင္ထုဆစ္မိေနခ်ိန္္

   စြဲလန္းစိတ္ရဲ့အရွိန္

  အိပ္မက္အိမ္ထိ မင္းတိုးဝင္

  အသိမေပး တံခါးမေခါက္ပဲ

 ေရာက္ေရာက္လာတတ္တာလဲ ခဏခဏ ပါပဲ...။

ခ်စ္ေတးသံခ်ိဳ တူတူဆို၍

* ေန ့နဲ ့ည ပုံမွန္ျဖတ္သန္း

 အလြမ္းခန္းတစ္ခ်ိဳ ့ရပ္ဆိုင္း

 တို ့ႏွစ္ေယာက္ အတြက္

 အဲဒီညက သမိုင္းေလးကို

 ငါေလ..

 အျပာေရာင္ေလး ျခယ္ခ်င္မိတယ္..။

* ရင္ခုန္သံခ်ိဳေတြနဲ ့

 မင္း ရင္ဘတ္ကို ပုံတူကူးခ်

 အဲဒီညက ကဗ်ာေလး

 ငါ့အတြက္ေတာ့ ကာရန္ေတြ လွေနခဲ ့တယ္..။

* တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ခ်စ္ျခင္း

 အေရာင္ေတြ ကင္းေနတယ္

 ကဗ်ာေတြ သီ

 စာေတြ ဖြဲ ့ျပဖို ့မလိုအပ္ပါဘူး

 အဲဒီညရဲ့ ရင္ခုန္သံ

 စည္းခ်က္ေတြ မွန္ေနခဲ့တယ္...။

* ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ ့ရင္းျပီး

 အလင္းညိွ ခဲ့တယ္...

 အဲဒီညရဲ့ အရိပ္ အတိတ္မွာပဲ က်န္မေနခဲ့ရဘူး
 တို ့ႏွစ္ဦးအတြက္ေတာ့

 အျမဲတမ္း ပစၥဳပၸန္ျဖစ္

 အခ်စ္ ေတးသစ္ေတြ ဆက္ဆိုေနမယ္ေလ.....။

ဘေလာဒ့္ေဒး တဂ္ပိုစ့္

Happy Blog Day

ဒီေန ့ေလးကို ပထမဆုံး ေတြ ့ၾကံဳဖူးတဲ ့ရင္လိႈင္း အရမ္းကို ေပ်ာ္ေနခဲ့ပါတယ္….။ ရင္လိႈင္းကို တြဲေခၚဖို့ ၾကိဳးစားေပးၾကသူတိုင္းကိုရင္လိႈင္း အေပ်ာ္ေတြၾကားကေန ေက်းဇူးတင္တဲ့အေၾကာင္းေလးကို ေျပာပါရေစ…။ ရင္လိႈင္းရဲ့ အိမ္ေလးကို စျပီးဖြင့္တာကေတာ့ June 8 ေန ့ပါ..။ ပထမဆုံးေသာ ရင္လိႈင္း ေျခလွမ္း ေလးက “ဖန္တီးသူ” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးနဲ ့ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ ပါ…။

ရင္လိႈင္း ဘေလာ့အေၾကာင္းကို ဘာမွ မယ္မယ္ရရ မသိပါပဲ စာေရးျပီး တင္လို ့ရတယ္... ဆိုတဲ ့အသိေလးတစ္ခု နဲ ့တင္ ဒီေနရာေလးကို ေရာက္လာခဲ့တာပါ…။ ေရာက္လာလာျခင္းေတာ့ အိမ္ေတြ လည္ရင္း စာေတြ ဖတ္၊ ေကာမန္ ့ေတြေရးနဲ ့ေလ…။ ကိုယ္မန္ ့လိုက္လို ့ကိုယ့္ေကာမန္ ့ေလး ျပန္ဖတ္ရတာကို ေပ်ာ္ေနခဲ့တာေလ…။ ဒီေနရာ၊ ဒီရပ္ဝန္းေလးက အဲလိုေလးေတြ ခ်စ္ဖို ့ေကာင္းေနခဲ့တာပါ…။

ရင္လိႈင္း ထပ္ျပီး သိလာတာက Blog Day ပါ..။ Blog Day က August 31 တဲ့။ ဒီေန ့ရဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းကို ရင္လိႈင္း ေကာင္းေကာင္းမသိပါဘူး..။ ရင္လိႈင္း သိတာကေတာ့ ဒီေန ့(Blog Day)အတြက္ တဂ္ပိုစ့္ဆိုတာက It’s a must ဆိုေတာ့ ရင္လိႈင္း ၾကိဳးစားျပီး တာဝန္ယူရေတာ့တာေပ့ါ။ ဒီေန ့မွ ၾကိဳးစားျပီး တဂ္ရတာကိုေတာ့ အားနာမိပါတယ္..။ ေနာက္က်ေနေပမယ့္ လည္း Blog Day ရဲ့ အေပ်ာ္ေလးေတြ က ခုထိရွိေနတာက တစ္ေၾကာင္း၊ ျပီးေတာ့ ရင္လိႈင္းကို ခ်စ္လို ့အမွတ္တရ တြဲေခၚလာတဲ့ မမသက္ နဲ ့မဂ်က္ကို ေလးစားတာက တစ္ေၾကာင္း နဲ ့ခု ဒီပိုစ့္ေလးကို ေရးျဖစ္မိတာပါ…။

ရင္လိႈင္း ရဲ့ ဘေလာ့ေပၚေျခခ်တဲ ့သက္တမ္းက တစ္ကယ့္ကို ႏုႏုေလးပါ..။ ဒီအခ်ိန္မွာ တဂ္ပိုစ့္ဆိုတာကို စတင္ၾကံဳလာခဲ့တယ္…။ သူမ်ားေတြ တဂ္ပိုစ့္ေတြကို ၾကည့္ျပီး ေပ်ာ္ေနရင္းက ကိုယ့္မွာလည္း တာဝန္ရွိလာျပီဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ရင္လိႈင္း စိတ္လႈပ္ရွားမိတယ္…။ ရင္လိႈင္း ဒီတာဝန္ကို ၾကိဳးစားျပီး ယူရတာပါ..။ စာေရးခ်င္လို ့ေဆာက္ထားတဲ ့အိမ္ေလးမွာ သူပတ္ဝန္းက်င္၊ သူ ့အသိုင္းအဝန္း ေလးရဲ့ သဘာဝေလးကို သိခြင့္ရလာခဲ့တယ္ေလ…။ ရင္လိႈင္း ကို တြဲေခၚဖို ့ၾကိဳးစားတဲ ့မမသက္၊ မဂ်က္ တို ့ကို ရင္လိႈင္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။

ရင္လိႈင္း အိမ္ေလး ရဲ့ အားနဲခ်က္ေတြကို ၾကိဳးစားျပီးေတာ့သာ ျဖည့္ၾကည့္ေပးၾကပါေနာ္…။ အိမ္ရွင္တိုင္း ဧည့္သည္ကို ေမ်ွာ္တတ္တယ္္လို ့ရင္လိႈင္း ေတြးမိတယ္…။ ဒီအေတြးေလးက တစ္ကယ့္ကို ရိုးသားစြာ ေတြးမိျခင္းပါ…။ ဧည့္သည္ေမွ်ာ္ေနေပမယ့္ ေရာက္လာတဲ ့ဧည့္သည္ေတာ္ေတြ အတြက္ ေတာ့ ျပည့္ျပည့္စုံစုံေလး မစီစဥ္ေပးႏိုင္ေသးဘူး ျဖစ္ေနတယ္..။ အဲဒီအတြက္ေတာ့ ေရာက္လာသူ ဧည့္သည္ေတာ္ေတြကို ရင္လိႈင္း ေတာင္းပန္ပါတယ္….။ တစ္ျဖည္းျဖည္း နဲ ့ေတာ့ ဧည့္ဝတ္ေက်ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္….။

Happy Blog Day!!

ရင္လွိဳင္းလည္း အိတ္ေမွာက္ၾကည့္မယ္

     မမသက္ ရင္လိႈင္းလည္း ရွိတဲ့အိတ္ေလး ေမွာက္ျပေတာ့မယ္ေနာ္..။ သူမ်ားေတြ လို ေတာ့ 
ကဗ်ာဆန္စြာ အိတ္ေလးကို ေမွာက္ျပ တတ္ဘူးေနာ္..။ ကဲ ရင္လိႈင္း အိတ္ေလး ေမွာက္ျပီေနာ္..။

   ပထမဆုံးက ရင္လိႈင္း အိတ္ကိုင္ေလ့ မရွိဘူး..။ တစ္ခ်ိန္လုံး ေက်ာပိုးအိတ္ကို ပဲ မခြဲမခြာ ေက်ာမွာ ပိုးေလ့ ရွိေနတတ္တယ္..။ ခုုေတာ့ အေၾကာင္း ေလးေတြ ရွိေနလို ့..အက်ိဳးေလးေတြ ျဖစ္လာတာေပါ့ေနာ္…။ တရားေဟာေနတာ ဟုတ္ဖူးေနာ္..။ ဘယ္ေရာက္သြား လဲ မသိဘူး…ျမန္ျမန္ ဖမ္းရမယ္..။ ဒါက ဒီလို ရွိပါတယ္…။ အေစာက ေျပာတဲ ့အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ရင္လိႈင္းမွာ အိတ္ေလး ရွိလာပါျပီ…။ ရွိတဲ ့အိတ္ေလးကို ပဲ ေမွာက္ျပ မယ္ေနာ္..။

  ရင္လိႈင္း စာေရးခ်င္တဲ ့ပိုးေလးက အၾကီးၾကီး မဟုတ္ေပမယ့္..ေသးေသးေလး လည္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး..။ သူမ်ားေတြ လို ့ဖြဲ ့မျပတတ္ေပမယ့္ ရင္လိႈင္း ၾကိဳးစားျပီး ေလွ်ာက္ေနခဲ့ပါတယ္..။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေျပာသလို ကိုယ္ေဖ်ာ္တဲ ့ေကာ္ဖီ ကိုယ့္ကိုယ္ ကို ေတာ့ အေနေတာ္ ပဲမို ့ေလ..။ အိတ္ပဲ ဆက္ေမွာက္ေတာ့မယ္ေနာ္..။

 

  ရင္လိႈင္း အိတ္က အမ်ားၾကီး မပါဘူး..။ ရုံးမွာ ေတာ့ ရင္လိႈင္း အိတ္က ကေလးဆန္ေနမလား ပဲ…..။ ဘယ္သူမွ မဆန္ဆန္၊ ကိုယ့္ဘာသာ ဆန္ပစ္မယ္ေလ..။ မိုက္တယ္ေနာ္…။

   ဒီဘက္က အိတ္ေလးက အိတ္ၾကီး ထဲမွာ ေတာ့ မပါမျဖစ္ တဲ ့စာရင္းထဲ ပါမယ္ထင္တာပဲေလ..။ မနက္ဆို သူေလးက ေျဖရွင္း ေပးတတ္တယ္…။ တစ္ခါတစ္ေလ ထမင္း ဆီဆမ္း နဲ ့ပဲျပဳတ္ ကို သူေလးက ေျဖရွင္း ေပးတယ္..။ ေန ့လည္ေတာ့ လက္ညိဳးထိုး က ထမင္း တစ္ထုပ္ နဲ ့ငါးေျခာက္ခ်က္ ေပ့ါ..။ (ရင္လိႈင္း တို ့ရုံးက နာမည္ေပးထားတာေတာ့ လက္ညိဳးထိုးတဲ့၊ လက္ညိဳး ထိုးလိုက္ရင္ သူက ထည့္ျပီး သားပဲ။)

   အဝါေရာင္ဖုန္းေလးကေတာ့ အသက္ေပါ့ေနာ္..။ မပါမျဖစ္ပါပဲ…။ ရင္လိႈင္း က ခု မွ သုံးတာ ဆိုေတာ့ သိပ္ျပီး သုံးတတ္ဘူး ေလ..။ အဝါေရာင္ေလးက အၾကိဳက္ဆုံး အေရာင္ေတာ့ ဟုတ္ဘူးပဲ..။ ဒါေပမယ့္ သူ ့ေလးကို လည္း အေရးတၾကီး ကို သယ္သယ္ သြားရတယ္..။ ခြဲ ထားခဲ ့လို ့မျဖစ္ခ်င္ဘူးရယ္ :p  ။

    ေနာက္တစ္ခု က လည္း ဘာမွ ဟုတ္ပဲ ထည့္ထည့္ ထားတာေလ..။ သူမ်ားေတြ ျမင္ရင္ အထင္ေလး မ်ား ၾကီး မလားပဲလို ့ေလ…။ ဆရာမၾကီး ခင္ေစာတင့္ ရဲ ့စာအုပ္ေလး ….။ အားလုံး အထင္ၾကီး ခ်င္ ၾကီးလို ့  ရပါျပီ။

   ရင္လိႈင္းက ေခါင္း သိပ္မေကာင္းဘူး..။ တစ္ခုခု ဆို  Note page ေလးနဲ႔မွတ္ ထားမွ လုပ္လို ့ရတယ္..။ ခဏ ေလး နဲ ့ေမ့ေမ ့သြားတတ္တာေလ..။ ဒါေၾကာင့္ သူလည္း မပါမျဖစ္ေပ့ါ…ေနာ္..။

    လက္အိတ္ေလးေနာ္ လွလား  ။သူကေတာ့ မျဖဴတဲ ့အသား မည္း မွာ စိုးျပီး ထည့္ထည့္ ထားတတ္တယ္..။ အညာက ပူတယ္ေလ…ေနာ။ ဆိုင္ပါတယ္ေနာ္..။

    Camera ေလးကေတာ့ဖုန္းမသုံးခင္ ကတည္းက ေက်ာပိုးအိတ္ထဲ မွာ ထည့္ထည့္ သြားတတ္တာေလ..။ ေတြ ့သမ်ွ ေလးေတြ မွတ္တမ္းတင္တတ္တယ္..။ ေျပာျပရရင္ေတာ့ အရွည္ၾကီးရယ္..။ ဘေလာ့ မွာ စာေတြ ေရးမယ္ဆိုေတာ့ ေတြ ့သမ်ွ လိုက္ရိုက္ေတာ့တာ..။

   Diary ေရး ခိုင္းတတ္တဲ ့ရင္လိႈင္း ရဲ ့တီခ်ယ္ေပးထားတာေလ..။ အေစာပိုင္းက ဒီေလာက္ ၾကီးတဲ ့ဒိုင္ယာယီ ရင္လိႈင္းမွာ မရွိဘူးရယ္..။ ဒီစာအုပ္ေလး မွာ ကဗ်ာ တို ေလးေတြ နဲ ့မွတ္မိ မွတ္ရာ ကိြစိ ကြစ ေလး ေတြ ရွိတယ္ေလ..။ သူမ်ားေတြလို ေျပာရရင္ေတာ့ ဘာေတြလည္း ေမးနဲ ့ေနာ္..။ ေျပာဘူးလို႔  :p  ။

   အျဖဴေရာင္ေဆးကဒ္ ေလးကေတာ့ ရင္လိႈင္း ေခါင္းကိုက္တတ္လို ့ေဆာင္ထားတာေလ..။
ေခါင္းကိုက္လို ့ေတာ့ ရင္လိႈင္း က ပါရာ ပဲ ေသာက္လိုက္တယ္..။ ပိုင္တယ္ေနာ္..။

ရင္လိႈင္း အိတ္္ေလး ထဲ ဒါပဲ ကုန္ျပီေလ..။

         

     ရင္လိႈင္း က ေပါ့တိေပ့ါဆ ေနေလ့ လုပ္ေလ့ရွိေတာ့ အိတ္ထဲမွာ စုံတကာ မေစ့ႏိုင္ဘူးေလ…။
 ဒါေပမယ့္ အိတ္ေလးက အရမ္းကို ေပါ့တာ ..။ လြယ္ရ၊ သယ္ရတာေလ :p  ။